Home » Η ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του

Η ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του

Mikis Theodorakis

Η ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του

Κείμενο Χριστόφορος Δ.Αργυρόπουλος.

 Ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του, όπως και στη ζωή του, απαιτεί από τον αποδέκτη των μηνυμάτων του ανάλογο βαθμό εγρήγορσης, ετοιμότητας και ανιδιοτέλειας με αυτόν που χαρακτηρίζει τον κάποτε ενθουσιώδη, άλλοτε πικρότατο  στοχασμό του.

  Συνεπάγεται αναδοχή ευθύνης. Συνιστά άσκηση ακεραιότητας: να μην χάσουμε το πρόσωπο μας πίσω από προσωπεία, να μη χάσουμε την ψυχή μας διεκδικώντας τα αγαθά πρόσκαιρων επιτυχιών, που μας αποξενώνουν από τους άλλους και τον εαυτό μας.

Ο Μίκης παραιτήθηκε συνειδητά από τον βολικό εφησυχασμό που προσφέρει η αφιλοσόφητη αποδοχή στερεοτύπων και αναδέχθηκε με γενναιότητα τον κίνδυνο να αντιπαρατεθεί σε δημοφιλείς θέασης, που εξασφαλίζουν εύκολες αλλά άγονες συναινέσεις. Απέβλεπε στο μείζον, την λαϊκή ενότητα, την καθολική ελεύθερη στράτευση για την κατάκτηση ενός μέλλοντος Αξιού των αγώνων και των θυσιών τόσων χρόνων για το ξεπέρασμα των συνεπειών μιας εμφύλιας διαμάχης που αποδείχτηκε χωρίς αύριο – ίσως και χωρίς χθες.

Η ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του.

Ο Μίκης αγωνίστηκε και μίλησε με μόνο κριτήριο το καθήκον του απέναντι στην αλήθεια, όσο πικρή κι αν ήταν.

 Σήμερα, ανάμεσα στο προαιώνιο βράχο της Ακρόπολης και τον καλαίσθητο όγκο του Υμηττού, που τα απογεύματα γίνεται πραγματικά μενεξεδένιος, ο Μίκης συνεχίζει να στοχάζεται, όπως ο Οιδίπους και ο Ανδρούτσος, πάνω τα ίδια ερωτηματικά για την ανθρώπινη μοίρα – αφού, όπως πιστεύει, «καθόμαστε όλοι πάνω σε ένα κρατήρα ηφαιστείου. Ποιος ξέρει που θα μας τινάξει η λάβα;

Γι’ αυτό, αν είναι να χαθούμε για πάντα, τουλάχιστον ας μείνει πίσω μας η αληθινή σκέψη, σαν μία ύστατη προσπάθεια να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να απαλλαγούν από τις αυταπάτες και το ψέμα»

Ο Μίκης, ο αιρετικός άγιος του λαού μας. Δικαιωμένος δημιουργός. Υπεύθυνος πολίτης. Συνείδηση άγρυπνη, ανυπόταχτη και ασυμβίβαστη, διδάσκει το χρέος απέναντι στην ζωή – και στα όνειρά: τον αγώνα για την διεκδίκηση και των δύο, τον αγώνα για μια καλύτερη, ποιοτικότερη και ποιητικότερη, ζωή, άξια των ονείρων.

Όπως έγραφε μετά την επιστροφή του, ύστερα από την πτώση της χούντας: «Γύρισα στη χώρα μου και δεν είχα μέσα στις αποσκευές μου πάρα τραγούδια και όνειρα. Μες στην καρδιά μου είχα την πίστη και την θέληση να συνεχίσω. Η Γένια μου φορτώθηκε την αντίσταση. Δεν λύγισε. Η Γενιά μου φορτώθηκε τον εμφύλιο. Δε λύγισε. Η γενιά μου φορτώθηκε την δικτατορία. Δε λύγισε. Μήπως τώρα μπορούμε πια να τραγουδήσουμε και να ονειρευτούμε, ελεύθερα, εννοώ».

Η ηθική συμπεριφορά του Μίκη στο έργο του

https://mikisradio.com/

https://mikisradio.blogspot.com/